Pencerede ışık yoktu
Dışarıda soğuk çoktu
Yunan zulmü yürek yaktı
Drama’lı Bekçi Kazım
Dokuz yüz yirmi dört yılım
Becayişe çıktı yolun
Drama’da kaldı soyun
Drama’lı Bekçi Kazım
Yüreğinde bayrağınla
Sırtında tek çocuğunla
Geldin eşin çocuğunla
Drama’lı Bekçi Kazım
Kavala uzaktı Ünye’ye
Mübadil yazdı künyeye
Hasret sardı bünyeye
Drama’lı Bekçi Kazım
Ata’mın çağrı sesinde
Ana Vatan hasretinde
Al Bayrağın gölgesinde
Drama’lı Bekçi Kazım
Gemide yığılı canlar
Ağlayan kusan insanlar
Geçti kaç gece sabahlar
Drama’lı Bekçi Kazım
Yerleştirildi gelenler
Yalı’da bir ev verdiler
Köklük’te yer gösterdiler
Drama’lı Bekçi Kazım
Yol uzaktı gidemedin
Köklük’ten Cüri’ye geldin
Karakolda Bekçi oldun
Drama’lı Bekçi Kazım
Meçhul Asker okuluna
Hizmet etti aş yoluna
Atike girdi koluna
Drama’lı Bekçi Kazım
İbrahim, Ali, Hatçeyle
Remzi, Emir, Aliyeyle
Yuvanız doldu neşeyle
Drama’lı Bekçi Kazım
Ünye’li Kulfani soldu
Yaşananlar anı kaldı
Cennet-i mekan oldu
Drama’lı Bekçi Kazım
