Toplumdaki öfke patlamasini diyorum!
Bu böyle devam edemez… Etmemeli! Bir toplumda, ülkede, nüfus oranina vurdugunuzda elbette sorunlu haller olabilmektedir. Insanin oldugu yerde elbette sifir sorun tutturulamaz, böyle bir yer kesfedilmis degildir.
Burada bakilacak yer, sorunlarin toplumun temel degerlerini ne kadar astigi, makul denecek siniri ne ölçüde zorladigidir.
Ülkemizde karsi karsiya kaldigimiz bireysel öfke patlamasi, siddet vakalari makul denecek sinira yaklasmayi birakin, orayi zaten asti da… Toplumda asiri endise ve kaygi birikimine yol açmaya basladi.
Herkes her gün çocugum bu gün biriyle takismasa, trafikte kimseyle tartismasa, kimseyle münakasa etmese diye dua ediyor.
Meseleyi ülkenin yönetilis biçimine, yani siyasete ya da geçime dayandirmayalim… Böyle yaparsak teshisi yanlis yerde arayarak deve kusunu taklit etmis oluruz.
Akilli telefonlar sayesinde herkesin fahri harbeci oldugu ve televizyon kanallarinin da her Allahin günü memnuniyetle yayina koyduklari siddet haberleri kan donduruyor.
Dikkat ediniz, bu tür olaylar artik günlük hayatin bir parçasi oldugu için kaniksanmaya basladi… Daha da kötüsü, siddete maruz kalana yardimci olunmayip, kötülüge müdahale edilmeyip, akilli telefonla siddet vakasini kayda alip yakinina, ya da basina atma moda haline dönüstü.
Yani vatandas kadini döven kocayi ya da adami her neyse, seyrediyor, olmadi sosyal medyada paylasiyor.
Kendinizi böyle çaresiz kalmis vaziyette dayak yerken, etraftan birinin gelip sizi kurtarmasini beklerken, insanlarin sizi uzaktan seyrettigi halde düsünebiliyor musunuz?
Evet, millet olarak bizim zorda kalmis oldugunu gördügümüz birini gördügümüzde derhal yardim etme refleksimiz vardi… Ona ne oldu? Bu refleksimizi, ne zayiflatti da islevsiz hale getirdi?
Siddeti yapan manyak bana da yürür, biçak batirir, çoluk çocugum var kaygisi mi?
Ya da basim derde girer, mahkemelerde, hatta hapiste ugrasmak var, korkusu mu?
Nitekim Tip okuyan genç, parkta kadina siddet uygulayana müdahale etti, adam öldü, kendi mahpus daminda.
Geçen gün ise bir boks antrenörü, sitede kadini döven kisilere müdahale etti, o manyaklar tarafindan biçaklandi, canindan oldu.
Ancak bu olayda biçak darbesiyle vefat eden genç antrenörün babasinin dedikleri, tamda milletimizin asil ve asil karakterinin özetidir.
Söyle demisti evlat acisi yasayan baba: Evladimizi kaybettik, acimiz büyük, ama evladimla gurur duyuyorum… yardima muhtaç olan birine yardim etti. Ne yapsaydi, seyir mi etseydi?
Burada tabi böyle durumlarda emniyeti haberdar etmek gerek… Ama zorda kalana da yardimci olma adetimizi kaybetmeme esasini da muhafaza etmek milli gelenegimizdir. Bu anlamda yasama, kanun koyucular ve uygulayicilar milli degerlerimizi de göz önünde bulundurmalidirlar.
