1960'li Yillarda Ilkokullarda Okutulan “Âdâb-i Muaseret Dersinden Kurallar” diye arattiginizda kolayca bulabilirsiniz?
Bireylerin veya kisilerin toplum içerisinde birbirleri ile karsilikli olarak gösterdikleri kurallar olarak bilinen adabi muaseret Arapçadan gelme bir kelime
Adabi muaseret Türk Dil Kurumu sözlüklerine göre, görgü kurallari manasina gelmekte.
Aslinda simdilerde ne kadar ihtiyacimiz var degil mi?
Özellikle bugünlerde toplumun kendi kendine ögrenmesi zor bir bilgi.
Aileden gelmesi için, önce ailenin adap bilmesi gerekiyor. Bilen ve uygulayanlari tenzih ediyorum ama, çok bilmeyen oldugunu da görüyorum..
Bu nedenle, günümüzde, ilkögretim ve ortaögretim okullarinda yeniden "adab-i muaseret" dersleri verilmeli bence…
Birkaç örnek derledim.
Toplum içerisinde sik sik duyulan ve ögretilen adabi muaseret kurallarindan bazilari sunlar:
- Telefonda arayan kisi ilk olarak kendini tanimlamasi gerekir.-
- Kalabalik alanlarda yüksek sesle konusulmamalidir.
- Biri konusur iken lafi kesilmemelidir.
- Kalabalik ve toplu alanlarda sakiz çignenmemelidir.-.
- Eller pantolon cebine sokulmamalidir.
- Pazarlik esnasinda ürün kötülenmemelidir.-.
- Sira beklenirken kimsenin önüne geçilmemeli ve siramizin gelmesi beklenmelidir.
- Baskalarinin yaninda ayaklari uzatarak oturulmamalidir.
- Büyükler karsisinda ayak ayaküstüne atilmamalidir.
Okudunuz.
Var mi bugünlerde bu kurallari toplum geneli uygulayan?
Günümüzde ise;
Aradiginizda, o koskoca bildiginiz adamlarin, telefonu açmayip, sonrasinda arayani bilmesine ragmen geri dönmeyerek yaptiklari kabalik..
Trafik isiklarinda, daha sari yanarken kornaya basip, taciz eden aceleci soförlerimiz.
Karsisinda aile mi geliyor, bayan mi var demeden, küfrede küfrede yürüyenler…
Elindeki çöpü sokaga atmayi normal gören bireyler.
Konuyu çokça çogaltabiliriz.
Ama
Toplumun dejenerasyonunun giderilmesi için derse,
O kocaman bildiginiz küçüklerin ise adaba çok ihtiyaçlari var..
Kalin saglicakla..
