Nasreddin Hoca, esekten düsmüs de koru- komsulari, arkadaslari, duyan dostlari, " Geçmis olsun," demeye gelmisler, yardimci olmak istemisler, yarasi - beresi olup- olmadigini sormuslar. Hoca Nasreddin, dostlarina : " Içinizde esekten düsen varsa, onunla konusalim; benim su andaki halimi ancak o anlar." demis.
Esimin rahatsizligi nedeniyle, ramazan basindan buyana, Samsun yollari bize su yolu oldu. Çektigimiz sikintinin derecesini, hastasi olanlar, hastalik çekenler bilir. Sikâyetçi degiliz; Allah'dan geldik, O'na dönecegiz. Kadere inancimiz tamdir. Benim bu yaziyi yazmaktan amacim; doktor kapilarindaki, hastane koridorlarindaki hasta kuyruklarini zaman zaman müsâhede ederek ibret almanin, sükürdâr olmanin ve her zaman hazirlikli olmanin gerekli oldugunu, siz okuyucularimla paylasmak istedim.
Hastanelerdeki yogunlugu görünce, bütün insanlari hasta zannediyoruz. Dis âlemde ise, ne hastalar ne de hastaliklar günlük yasantimizin içinde pek yer almiyor. En yakinimizdaki insanlardan birisi bile olsa, çogu zaman gaflet ediyor ve geç ilgileniyoruz. Halbuki Allah (C.C.), bir Hadis-i Kutsi'de ( Sözü Peygamberimize, manasi Allah'a ait olan hadis) söyle buyuruyor:
--- Ey kulum ! Hastalandim da beni ziyarete gelmedin.
Bu ifadeye muhatap olan kul :
--- Ey Rabbim ! Sen Rab'sin, ben ise kulunum. Ben, seni nasil ziyaret edebilirdim ?
Yüce Rabbimiz söyle buyuracak :
--- Falanca kulum (komsun, akraban, dostun, arkadasin v.s), hastalandi da onu ziyaret etmedin... Eger onu ziyaret etseydin, beni onun yaninda bulurdun.
Degerli okuyucularim !
Kendimiz için; hastalari, hastaneleri, özellikle de kimsesi olmayan hastalari ziyaret etmekle çok büyük sevaplar kazanacagimizin bilincinde olarak ihmalkâr davranmamamiz geregini sizlerle paylasmak istedim. Allah (C.C.)'dan, bütün hastalarimiz için sifa, hasta yakinlari için de kolayliklar diliyorum.
Saygi, sevgi ve selâmlarimla...
Ismail Sari
