Dijital olusumlarla etkilesimleri daha fazla oldugundan ve teknolojiyle büyüdüklerinden, çocuklar ve gençler dijital yerliler olarak tanimlanmaktadir.
Ancak gençlerin teknoloji kullanimlarina olan güvenleri yaniltici olabilir. Birçok ögrenci verilen konuyla ilgili internette bilgi aramada, ilgili bilgiyi seçmede ve sunmada zorlanmaktadir. Ödevler herhangi bir web sitesinden kopyalanan ve yapistirilan, konuyla ilgisi olmayan bilgilerle dolup tasmaktadir. Ögrenciler, web sitelerinde bulduklari bilgilerin güvenilirligini sorgulama ve arama terimlerinin nasil çalistigini kavramakta da zorlanmaktadir.
Gençlerin hizla degisen teknoloji dünyasini anlamlandirmak için yardima ve dijital mecralarda gelismeleri için desteklenmeye ihtiyaçlari vardir. Çok miktarda bilgiye erisimin mümkün oldugu bu çagda gençlerin sadece yetkin arama becerilerine sahip olmasi yeterli degildir. Bilgi kaynaklarinin ve erisilen bilginin güvenilirligini sorgulamak, bilgiyi sentezlemek ve verilen konuyla iliskilendirebilmek için gençlerin üst düzey elestirel düsünme becerilerine sahip olmalari gerekmektedir.
Ögretmenler, ögrencilerin ihtiyaç duyduklari destegi saglarken ayni zamanda ögrencilerin özgün ürünler ortaya koymalarina ve dijital içerikler tasarlamalarina, is birligi yapmalarina, etkili iletisim kurmalarina, kültürel ve sosyal anlayis gelistirmelerine, teknolojinin bu süreçleri desteklemek için en iyi ne zaman ve nasil kullanilabilecegini kavramalarina da yardimci olabilirler.
Bu bakimdan sinif ortamlarinda ögrencilere dijital okuryazarlik becerilerini edinmeleri ve gelistirmeleri konusunda destek olunmasi önemlidir. Çocuklar okula mevcut dijital medya bilgisi ve deneyimleriyle gelmektedir. Ancak okul ortaminda deneyimledikleri teknoloji kullanimi ile okul disinda teknolojiyi kullanarak iletisim kurma ve bilgiyi kesfetme biçimleri çogu zaman birbirinden oldukça farkli olmaktadir.
Bu, çocuklarin okul kültürü ile okul disindaki yasam kültürü arasindaki uçurumun genislemesine neden olmaktadir. Çocuklarin ve gençlerin kendi bilgi, fikir, ilgi alanlari ve deger sistemlerinin egitim sistemine yansitilamamasi, ögrenmenin baslangiç noktasi olarak onlarin mevcut bilgi ve hayat gerçekliklerinin alinmamasi okul hayatina yeteri kadar ilgi duymamalarina neden olmakta ve ögrenme motivasyonunu düsürmektedir.
Ögretiminde dijital okuryazarligin gelistirilmesi, gençlerin dijital çagda etkili ve elestirel ögrenciler olmalarini destekleyecektir.
