Yazdığım bu kitabın diğer çocuk eğitim kitaplardan farkı, bir çocuğu eğitime hazır hale getirme üzerine kurulu ve kurguludur.
Bu kitap daha çok, çocuğun aşama aşama duygu ve duyu organlarının gelişiminin, merkezi sinir sistemi gelişimi(beyin ve omirilik) ile bağlantısını ortaya koyarak neler yapılması ve neler yapılmaması gerektiği konusunda yaşantılar vermektedir.
Bu durum insanlar arasındaki ilişkiler düşünüldüğünde, herkesin birer eğitimci ve aynı zamanda birer öğrenci olduğu sonucuna çıkarmaktadır. Çünkü hepimizin çalışma prensibi aynıdır. Dış dünyadan uyarıcılara donanımlarımız ölçüsünde iç dünyamızın verdiği tepkiler bizi biz ve ayrı yapmaktadır. Her gün milyonlarca uyarıcı almaktayız. Sağlıklı bir sinir sistemi ise bu uyarıcılara en doğru tepkiler vererek, hayat mekanizmasını çözmektedir.
Yani eğitimdeki çıkış noktamız “Nereden başlamalıyız ve nasıl devam ettirmeliyiz?” olmalıdır. İşte bir çocuğun doğum öncesinden başlayarak ihtiyaç ve doyurulması gereken yönleri belirlendiğinde eğitimi başlamış demektir. Duyu organlarının sağlığı, sağlıklı bir sinir sisteminin oluşmasına, sağlıklı doyurulmuş bir merkezi sinir sistemi ise sağlıklı bir eğitim demektir.
Ne yapacağımızı, ne ile uğraştığımızı bilmek ve zihnimizi hazır hale getirmek, eğitimin ön koşulu olsa gerek. Atasözlerimiz, vecizeler ise eğitimde yaşanmışların doruk noktasıdır.
Aşağıdaki vecizeleri, atasözlerini, eğitimin önemini göz önüne alarak, bu kitabın bir baş ucu kitabı olması için derledim. Daha kalıcı ve daha anlaşılabilir ve daha özel olması için özenle seçerek, sizlerin beğenisine sunarak bir GİRİŞ yapmak istedim.
Aşağıda bir kütüphane dolusu bilgi bulacaksınız. Her ifade birbirinden daha değerli olsa gerek. Eğitimin olgunlaşma ve uygulama aşamasıdır. Eğitimdeki yaşanmışların, tecrübelerin altın bir tepsi ile sunulduğu mevkidir. Aslında eğitim ile ilgili anlatılan ve anlatılacak ne varsa bu aşağıdaki sözlere çıkmakta ve bağlanmaktadır.
Aşağıdaki sözlerde kendinizi bulacaksınız. Hayata bir başka bakacaksınız. Belki unuttuklarınızı hatırlama imkanı bulacaksınız.
Yaşadığınızın ve yaşayacaklarınızın özetini bulacaksınız. Belki de eğitime bakış açınızı tekrar gözden geçireceksiniz.
“Bilgi sağanağı yaşamaya hazır olun. Sakın şemsiyelerinizi açmayın! Ya da şemsiyelerinizi ters çevirin!”
EĞİTİM ÜZERİNE
Eğitim, bir uygarlığın nerede olduğu ve nerelere gidebileceğinin bir göstergesidir.
Eğitim, bir ülkenin hayat damarlarının kalitesidir. Eğitim bir ülkede ki insanların birbirine verdiği değerler kümesidir.
Eğitim, her şeyin yaratıcısının yine her şeyi düzenlediğinin farkındalığıyla yaşamaktır.
Eğitim, canlı ve cansız varlıkların, iletişim ve etkileşim içinde yaşadığı her yerde, her an empati kurabilmektir: Gerektiğinde bir okul bahçesi olduğunu düşünerek ; “Ben bir bahçe olsaydım, üzerime çöp atılmasını ister miydim?” şuuruna varabilmektir.
Eğitim gerektiğinde şu çiçek, şu köpek, şu hava, şu toprak, şu deniz, şu ırmak, şu insan… yerinde olabilmektir. Onun saflığı ve doğallığıyla düşünebilmektir. Onun gibi olabilmektir.
Eğitimin çıkış noktası ailedir. Şunu her zaman tekrar edeceğim. Aileler çocuklarına ‘dur, sus, şunu yap, bunu yapma, başkasının çocukları şöyleler’ ile asla eğitim veremezler; hele dayakla asla veremezler. Burada en büyük ipucu çocuk her şeyi almaya hazır haldedir. Neyi, nasıl hangi yöntemle verdiğimiz önemlidir. Çocuğa verilecek eğitimin temelinde oyunla öğretme ve eğitme yatmaktadır. Çocuklara her yaşantı anının bir bir eğitim anı olduğu düşüncesinden hareketle : ‘Sen olsaydın ne yapardın? Yaptıklarının sonuçları sence ne olabilirdi? şeklinde sorular sorulmalıdır. Bu şekilde verilecek eğitim, onlarda merak duygusunu geliştirecektir. Merak ise öğrenme ve gelişmenin temelidir. Ayrıca merak çocuğu neden sonuç ilişkilerine iterek empati ile düşünebilme yeteneği kazandırabilecektir.
