Tarkan’in “Geççek” sarkisini dinleyip de “begendim ya da begenmedim” demek yerine, yine bir tartisma ve kutuplasma ortami olusturmayi basardik. Klipini ilk izledigimde, Korona'dan bahsettigini ve içime ümit verdigini düsündüm ben oysa ki. Vayyy kardesim, bir sarki ile tüm Türkiye yine ikiye ayrildi. Iktidar, muhalefet herkes kendine yonttu, hemen siyasetin tam göbegine oturttular sarkiyi. Ana haber bültenleri, tartisma programlari, sosyal medya sallandi.
Tarkan klip yayinlanmadan önce söyle bir açiklama yapmis; “Bir yil kadar önce ruh halimin çok iyi olmadigi bir dönemden geçtim. Pandemi, dünyada olup biten üzücü olaylar, insanligin endise verici gidisati, doganin yok edilisi gibi bir sürü sey, beni çok etkilemis, umudumu kaybeder gibi olmustum. O anlarda bu sarkinin melodi ve sözleri içimde yankilandi. ‘Geççek geççek elbet bu da geççek, gör bak umudun gününü gün etçek.’ Hepimize iyi gelecek bir sarki yazmaliyim dedim. Belki bu sarki bizi biraz teselli eder, bize moral verir, umut olur diye düsündüm. Dilerim ki ‘Geççek’, yüzünüzde bir gülümsemeye vesile olur ve hepimize iyi gelir.”
Herkesin bu sarki ile moral bulmasi, hepimize iyi gelmesi ve umut vermesi amaçlanirken konu nerelere gitti. Kafamizi düstügü yerden kaldirip, mutlu olmamizi, avaz avaz sarki söylememizi, dans etmemizi, azicik ohh dememizi kim istemiyor, bunun nedeni ne? Herkesin psikolojisinin birazcik düzelmesi, umut ve enerji dolmasini istemeyen kim? Halkimizin sanatçilarini, önemli degerlerini politize edip onlara düsman toplamaya çalisiyoruz, neden bir sarki böylesine ciddiye aliniyor, neredeyse devlet meselesi haline geliyor?
Çok seslilik her zaman iyidir, demokrasilerde, özgür toplumlarda halkin ruh ve beden sagligi herkesin öncelikli konusudur. Neredeyse her üç kisiden biri depresyon hapi kullaniyor çevremde. Bir toplumda her birey kendini özgür ve umut dolu hissederse o toplum gelisebilir. Baskici, kötümser, kisitlanmis ve umutlari, nesesi alinmis bir toplum neye yarar?
Her seyi politize etme sorunumuz var, bir sarkiyi hissettirdigi duyguyla dinlemek yerine, ince ince irdeleyip, kendine yontma çabasi niye? Tarkan’i ve sarkilarini begenmez, dinlemezsin saygi duyarim, herkes sevecek diye bir kosul yok tabi ki. Benim takildigim olay, bir sarkidan firtinalar koparmak ve yine silahlari kusanip, savasacak bir konu bulmak. Bu düsmanliklar geçsin, gerginlikler geçsin, endiseler geçsin, yerine dostluk, anlayis ve kardeslik gelsin isterim.
Son zamanlarda hosgörüyü, anlayisi, neseyi, birbirimizi saygiyla dinlemeyi, empati kurmayi unutmus gibiyiz. Kardesin kardese düsman oldugu günleri görmüs bir halkiz biz. Hiç mi ders çikarmadik yasadiklarimizdan? Farkli görüste olanlarin birbirlerine bu kadar tahammülsüzlügü benim canimi acitiyor, ya sizin? Dilerim ki, hep birlikte hayaller kurabilecegimiz, neselenecegimiz, sevgimizi birbirimize zarafetle gösterebilecegimiz, ruh ve beden sagligimizin oldugu güzel günler görelim hep birlikte.
