Kaç kez kurulur zoraki düsler?
Kaç gönülde izi kalir?
Ve kaç kez silinir ruhundaki?
Neleri savunduk bunca zaman, neleri görmezden gelip devam eder olduk yolumuza. Zaman zaman hatalarimizi bile yine bir baska hatalar üzerine kurulu yapar olmadik mi?
Savunmadik mi en savunmasiz yanlarimizi bile. Kime denk gelirse artik diyerek pençelerimizi bir bir çikarip ulu orta savurmadik mi?
Nezaketen de olsa ne tesekkürlerimizi sunar olduk, ne de o çok kiymetli özürlerimizi…
Kayda deger kuru kalabaliktan baska neye yarar oldu ki tüm bosa geçen bu zamanlar..
Hakliydik veyahut haksiz. Neticede istenmeyen hareketlere karsilik bizler de onlara dönüsmemis miydik?…
Herkes son yapilan kareyi gözü görse de;
Kimi ne için nereye veyahut hangi kaliba ne sebeple biraktigimizi da çok iyi biliyoruz.
Içimizde biriktirmemize sebep kilinan her ne var ise iste tüm bunlardan sebep nerede kalmaniz gerektigini de ögrenmis olduk sayenizde…
Peki!
Umursuzca çekip gidenlere mi üzülmeliydik bu yastan sonra efendim?
Bir gün karsiligi olacagina inandigimiz hali hazirdaki iyi niyetleri saklamak varken hem de…
Yok efendim yok!
Artik almayalim biz…
Ziyadesiyle de doyduk sanirim…
Fazla çoklugun mutlak fenaligina çogu kez de sahit olduk bugünlerde!
Simdi es geçelim çogu duraklari arkamizi dönerek ..
Ve gülümsemeye baslayalim hayata bir kez daha kaldigimiz yerden
Kendimize siraladigimiz en güzel yanlarimizi da hesaba katarak daha da güçlenelim ele güne karsi…
Savasmak olmasin, sevgiyle bütünlesmek olsun tüm gayemiz…
Simdi!
Simdi bir kimlik düsünün. Sevgiyle dokundugu her yeri bambaska düslere dönüstüren. Bir tebessüm kondurun sonra yanaklariniza. Içten kahkaha atmak zordur bilirim. Lakin her zorluk karsisinda da, bu da imkansizdir dememeyi ögretelim kendimize. Hinca hinç dolduralim bir kez daha düslerimizi. Sevgiyle güzellestirelim dünyayi. Çünkü sevgi çogaltir, sevgi bütünlestirir.. Sevgi yok olan her seyi var ettirir…
Ve bundan sonrasi;
Gelecege dair umutsuz bakislari bir kenara birakip; güzel günleri yasamak, yasatmak dilegiyle olsun tüm çabalari
