(Atese “su tasimak” yerine, yangina körükle giden vicdansizlara ithaf edilmistir.)
Çigliklar duyuyorum yanan ormanlardan! Canhiras, yardim isteyen çigliklar!
Çigliklar duyuyorum, atesi, geceyi, an’i yirtarcasina çigliklar!
Bunlar, yanan ormanlarda alevler içinde kalan insanlarin, yangin söndürücülerin, kuslarin, sincaplarin, ayilarin, karacalarin, kaplumbagalarin, karincalarin, agaçlarin yardim çigliklari! Gökyüzünü inletiyorlar!
SEN DUYMUYOR MUSUN O ÇIGLIKLARI? DUYMUYORSAN, BITMISSIN SEN!
Eger o çigliklari duyamiyorsan; kulagin, vicdanin, ruhun nefret ve yalanla isgal edildigi içindir, bi bak “içerine” istersen…
Duyamadigin için o çigliklari, yangina su tasimak yerine, yangina habire odun atiyor, hem orman hem de kalp yanginimizi büyütüyor, safini belli ediyorsun ‘atesten yana’.
Oysa hem orman hem de vicdan yanginlarina su tasimaliydin!
GEL, SANA, “BÜYÜK BIR ATESI SÖNDÜRMEK IÇIN SU TASIYAN” KARINCANIN MESHUR HIKÂYESINI ANLATAYIM DA DINLE!
Adi, Yahudi kutsal metinlerinde “isyan edecegiz” anlamina gelen zalim ve putperest Kral Nemrud, Allah'a kafa tutmak ve saldirmak için yaptigi Babil Kulesi’ne karsi çikan, onu Tevhîd inancina davet eden ve Nemrut halkinin putlarini bir baltayla paramparça eden Hz. Ibrahim Peygamber’in ateste yakilmasi emrini vermis!
Büyük bir alanda, büyük kütüklerle, odunlarla çoook büyük bir ates yakmislar!
(Geleneksel Yahudi düsüncesine göre Nemrud, kurnaz bir astrolog, putperest, çesitli sehirleri kuran ve mâsum bebekleri katleden bir yönetici ve hem de atese tapan ilk insandir! Kaynak: https://islamansiklopedisi.org.tr/nemrud )
BU ATES O KADAR BÜYÜK BIR ATESMIS KI, NERDEYSE BULUTLARA KADAR YÜKSELIYORMUS!
Etraftaki bütün hayvanlar bu vahsi atesten korkup kaçmislar!
Zalim Nemrud, Ibrahim Peygamber’i böyle gösterisli bir ateste canli canli yakmakla, ne güçlü bir kral oldugunu herkese göstererek, herkesin ondan korkmasini istemekteymis!
Nemrud’un askerleri, Ibrahim Peygamber’i mancinikla atesin tam orta yerine atmayi düsünüyorlarmis!
BU SIRADA GÖKLERE KADAR VARAN ATESE DOGRU, MINICIK BIR KARINCA, AGZINDA “KÜÇÜCÜK BIR DAMLA SU ILE” TELASLA KOSTURMAKTAYMIS.
Onu gören baska bir karinca, bu kan-ter içindeki azimli karincanin telasini görünce merak etmis:
–Bu bir damla suyla acele acele nereye gidiyorsun bicirik!?
Telasla hedefine yetismeye çalisan karinca cevap vermis:
– Senin haberin yok mu kardesim? Nemrud, Ibrahim Peygamberi atese atacakmis! Iste o atesi söndürmek için atese su tasiyorum!
Diger karinca gülmekten yerlere yatarak, kahkahadan gözünden yaslar gelerek demis ki:
– Senin o yanan devasa atesten haberin yok mu, a saf sey? O korkunç ve büyük atese hiç bakmadin mi? Senin bir damla suyun o atese ne yapabilir ki, güldürme beni? Hah hah hah haaa!!!
Bir damla suyu atese tasiyan karinca ise, diger karincanin “aklindaki ve vicdanindaki isgali bitiriveren” su muhtesem cevabi vermis:
– OLSUN, HIÇ OLMAZSA “SAFIM BELLI OLUR”, RABBIM KIMDEN YANA OLDUGUMU GÖRÜR YA, O BANA YETER!
..........
Evet, Hz. Ibrahim mancinikla tam atesin ortasina atildi ama hiç yanmadan o atesten kurtuldu…
Ama Nemrud’u minicik bir sinek öldürdü!
Nasil mi?
Onu da, hemen yani basinizdaki “Safi Belli Karincalar”a sorun, onlar bilir.
