Hosgeldin ya sehri Ramazan!
Hosgeldin 11 ayin gönüllerin sultani!
Hosgeldin!
Sürecimiz malum. Yerlerin de yerini yani dipleri görmekle mükellefiz sanki bu aralar. Üzerimizdeki yokluklar yetmezcesine bir kez daha eksilerde birakilir olduk. Kimeydi sebep? Kimeydi kizgin dolmayan cepler. Erzaklarda dolsa bir yanimiz, sagligimizin eksilerini kimlere ihtiyaç saymaliydik..
Varla yok arasi ilan edilmesi bile hiç olan yeni nesil mutasyon virüsler!
Ahhh!
Buna mi siralamaliyiz simdi de kizginliklarimizi. Dolmayan cepleri bununla mi es geçmeliyiz yoksa.
Sayamiyoruz da niteliklerimizi.
Kalanlarla da yetinemiyoruz artik
Doyamiyoruz!
Doyuramiyoruz da eskisi gibi; ne cepleri ne de yetersiz bakiyeleri.
Yerine konulamayacak kadar eksilerden yürütülen hali hazirda birikmis nice faturalar!
Hangisini görmezden gelmeli simdi!
Bizlere kalan ne varsa onunla yetinmeyi denesek de; olmuyor olmasi gerekenler.
Güç oluyor almamiz gereken nefesler
Güçlesiyor günden güne...
Kurallar da yetmiyor, yasaklar da...
Olabildigince soyutlansak da her seyden yetersiz kaliyor onca çabalar...
Bikiyor insanlik, vazgeçiyor kimileri yasamlarindan...
Tüm bu olumsuzluklara ragmen yine de huzura açiyoruz ellerimizi. Bekliyoruz sabirla geçecegine inandigimiz günler... Dualarimizi bile yalniz sagligimizdan yana kullaniyoruz artik. Sessizlestiriyoruz iyice niyetlerimizi bile.
Ey! insanligi huzuruyla kaplayan Ramazan ayi.
Gönülden edilen her duanin kabullerini yasat bizlere artik!
Sagligimiz ve yasamlarimiz da cennet olsun senin gelisinle beraber. Ve yesersin bundan sonrasi kuruyan bütün hevesler...
