Kaç gece sabahi bekledim durdum
Gün dogdu ufuktan yine gelmedin
Kaç defa zannettim kapiyi vurdun
Yerimden firladim yine gelmedin
Hiç mi hiç aklina gelmedi yüzüm
Sen gittin kapkara kaldi gökyüzüm
Anadan babadan garip öksüzüm
Bir sevkat aradim yine gelmedin
Ilkbahar, sonbahar, kistan ve yazdan
Gönlün bin bir isve birazda nazda
Sabahlar bitirdim zehir ayazdan
Buzlara sarildim yine gelmedin
Geceler çok uzun düsüncelerim kisa
Gözyaslari doldurdum umuttan tasa
Bir kirik sandalye bir kirik masa
Üstünde bekledim yine gelmedin
Hercai gönlümün dümeni sasti
Firkatim vuslatin önünden kostu
Hiç bahar görmedim her zaman kista
Kardelen yasadim yine gelmedin
Papatya falina baktim hevesten
Kulfani umudu kesti nefesten
Gönlümün serçesi uçtu kafasten
Kabrime uzandin yine gelmedin
