Gençligin baharinda coskunca yasamak için yalnizlik esaretinden kurtulmak gerekir. Gençlik ask mevsiminde yasamali düsüncesinde olup kani kaynayanlar bunun adina ask demektedir. Bir görüste gözlerden kalbe giden sinyalle ask kendini gösterir. Gözler kalbin aynasi oluverir birden. Yangin yerine döner duygular. Sonra duygular zirve yapar. Sevdigine yanan körkütük âsiklar gibi.
Fitratin geregi erkek ve kadinin birlikteligi olusmalidir. Ister görerek askla, ister büyüklerin uygunluk tavsiyesi ile birlikteligi olusturmak. Bunun adina evlilik denmektedir. Bu, aslinda kadin ve erkegin birlikte hayati gögüslemeleridir. Beraberlikleri süresince sevgi ve sevgiyle birbirlerine alismalaridir. Alistikça sevgi ve saygi artar.
Sevgi aniden olussa da bir nedeni vardir. Begenilen bir tarafi, hal ve hareketi veya davranislari ile karsisindaki kiside olusmaktadir. Nedensiz bir sevgi olacagi düsüncesine sahip degilim. Diger sevdigimiz seylerde de böyle degil midir? Digerlerine göre bir farkindalik vardir ki o da sevgiyi olusmaktadir.
Evlilik mevsimler gibi, baslangici bahar olur, yapraklari açar, çiçekleri ortaya saçar. Yazinda yemislerini, meyvelerini toplanir. Sonbaharinda olgunluk seviyesini yasar. Kisla ise sona dogru yaklastigini gösterir. Yasanilan bu mevsimlerde degerini bilmek gerekir. Degersiz geçirilen mevsimler zevk vermezler. Hep kis gibi eziyetlidir.
Hayatta bir erkek, bir kadin yanlarinda bir de seytan vardir. Seytan hiçbir zaman bos durmaz hep içimizde süphe meydana getirir. Önce karsisindakine deger vermeme ve hoslanmama duygusu süphesini asilar.
Kadin adami suçlar adamda kadini “Dediklerimi dinlemiyorsun, anlamiyorsun, çarpitiyorsun, bana deger vermiyorsun, beni hep suçluyorsun, beni sevmiyorsun, ben senin için neyim bilemiyorum”
Her ikisinin “ Beni lütfen dinle, beni duy, beni isit!” iniltisi derdi, nedir? “Beni lütfen dogru anla, beni oldugum gibi anla” demektir. Kendini anlayan karsisindakini anlar.
Her insanin olusmus bir yasam tarzi vardir. Bu onun yapisini olusturur. O sekilde kabullenmek, ona göre saygi duymak gerekir. Kendi çikarini tatmin için hep karsidan bir sey beklemek dogru bir davranis degildir. Kisiyi dogru anlayamamaktir. Sevgi, saygi ve hosgörünün olmadigi kalpte ask yasamaz.
“Bana deger vermiyorsun. Bana deger verseydin böyle davranmazdin” diyerek yol arkadasimizdan yakinmaktayiz. Buna karsilik olarak “ Ben seni çok seviyorum, hem de çok deger veriyorum.” demez miyiz? Aslinda birbirimizi suçlarken her birimiz digeri için degerli ve önemli oldugunu duymak istedigini ifade etmeye çalisiyor. Aslinda yol arkadasimiz hep degerlidir. Yoksa arkadassiz kaliriz. Bunu için yol arkadasina deger vermek gerekir. Kendini degersiz hisseden es boslukta yasarken kendini de yol arkadasina mutsuz eder.
Hani evliligin tadi tuzu olan küskünlüklerde tabak çanaklar veya masa üstündeki esyalar kirilabilir kizginligi gidermek için. Sesini normalinden fazla çikarak karsisindakinin sesini bastirmak için çabalar harcanir. Amaç kendi çikarlarini üstün çikarmak mi? Küskünlüklerde bile “Ben hakliyim, önce o adim atsin” mantigi mi?
Adam evine gelirken bir seylerle gelir. Buna karsilik kadin “ Bunlari benim için almadin. Kendin için çocuklarin ve evin için aldin. Benim için sen kolunu bile kipirdatmasin!” Adam ise buna karsilik “ Ne biçim kadin bu! Bana hiç saygi duymuyor. Beni hiç kale almiyor. Beni sevmiyor, beni önemsemiyor” diyerek söylenir.
Hayat yakinmak degildir. Olanlarla da mutlu olabilmektir. Sadece kendi çikar ve hayallerini degil birlikteki hayalleri gerçeklestirmektir.
Adam/Kadin esini sevmektedir. Ona baglanmistir. Kalbinde yol açmistir. Onun varligini onaylar, onu cani kadar sever. Merhamet ve sefkatiyle ödüllendirir.
Adam/Kadin sevdigine deger verir. Onu önemser. Onun gelecegini düsünür. Ona zarar vermek istemez. Ona göre adimlarini atar. Onu kötülüklerden, belalardan, musibetlerden korumaya çalisir.
Adam/Kadin esini çekici bulmaktadir. Gözlerini ondan alamaz. Duygulariyla mesgul olur. Sorumlulugunu gerine getirir. Fedakârdir, kendi istek ve arzularindan vazgeçer. Onu tanimaya çalisir, yani onu dinler. Duyargalarini açar, dilini ögrenir ona göre hareket eder.
Adam/Kadin birbirinindir. Allah’in emanetidir. Emanet degerlidir hosgörü ile sever ve saygi duyar. Unutmayin, sevgide hayat vardir.