Çamura hayat veren çömlekçi Salih Usta'mizi kaybettik. Hem de trafik canavari ile.
Salih Usta çömlekçiligin son samurayi idi. Çamura hayat vermek için yasami boyunca çömlekte canla basla çalisti. Sonunda bir samuray gibi tezgahini terk etmek zorunda kaldi.
Salih Usta ile Ünye'nin çömlek sanati da tarihe gömülmüstür.
Yetmis yil öncesine kadar Ünye'de 21 çömlek fabrikasi vardi. M.Ö. den beri. Mahallemiz adini bu sanattan almisti. Simdi sadece ismi kaldi.
Çoluk çocuk çömlekte çalisir, herkes rizkini bu isten kazanirdi.
Çömlek kirintilarindan yalilarimiz kirmizi tasliydi. Kirmizi tasli yalilar dünyada sadece Ünye'de idi. Firinlar fire up olunca sonbahar soguklarinda közlerinden mangallarimiz isinirdi.
Plastik çikinca çömlekçilik can çekisti. Muhtar Ibrahim, can havliyle tek kalan fabrikayi sürdürdü. Ondan sonra Karabacak ustalarin akrabasi Salih Usta ile çömlekçilik yasama veda etti.
Salih Usta sadece çömlekçi degildi. Hümanist, erdemli bir insandi. Fabrikasinin etrafi hayvan barinagi gibi idi. Ise baslamadan önce onlari kendi imkanlari ile beslerken her birini isimleri ile çagirirdi.
Ben de kendisini sik sik ziyaret eder, ona topaç yapardim. Bu dayanismamizda en çok çömlekçiligi sürdürecek bir mekanin yapilmasini dilerdi.
Kara gün geldi: Ana yolda hayvanlarini toplarken trafik canavarina maglup oldu.
Ölen çömlekçilik O'nun vasiyeti ile bir mucize gerçekleserek tekrar dirilebilir mi? Topyan'ninda çamura hayat veren çömlekçiler anitini 10 yil önce dikmistik. En azindan anilari orda yasiyor. Ayrica yapilacak olan Türk- Japon kültür merkezinde seramik tezgahi da çalisacaktir.
Bu yetmez. Kendi elimizle öldürdügümüz, asirlarca Ünye kültür simgesi olan çömlekçiligi elbirligi ile tüm STK ve belediye desteginde yasama geçirmemiz boynumuzun borcudur.
Çömlekçilik Dernegi ile yola çikiyoruz. Çamura hayat veren çömlekçilerimize bir vefa borcumuz ile Ünye'nin tarihi sanatini yasatacagimiza inaniyorum.
Çömlekçi Samuraylarin anilari Topyani’nda yasiyor.