Farkinda olamadigimiz için degerlendiremedigimiz çok zenginliklerimiz veya bir baska ifade ile döküntülerimiz var ki, zaman içinde farkindalik kazandikça gün yüzüne çikacak ve ekonomimize katki saglayacaktir. Çatilarimizda biriken yagmur sulari, bu degerlerimizden birisidir. Devlet yetkililerimiz, bu zenginligimizin, geç de olsa farkina vararak, iki bin metre kareden büyük binalar için yagmur sularinin depolanmasi sistemini zorunlu hale getirme hazirligi yapmistir. Güzel bir gelismedir; sükranlarimizi sunuyoruz. Çünkü ben bu sistemi, bütün binalar için zorunlu olarak kullanilan sekli ile Almanya’da görmüstüm çok ilgimi çekmisti. Çok akillica bir uygulama idi.
Konu ile ilgili bir örnegi, kendi hayatimdan, okurlarimla paylasmak istiyorum. Ünye’deki evimin yaninda küçük bir bahçem var. Geçen sene bu bahçeyi, naylon kâgitlarla kaplayarak sera haline dönüstürdüm. Geçen yaz aylarindaki sulama masraflarini görünce, serayi derhal yiktim. Çünkü üretimin, tüketim masraflarimi karsilama sansi asla yoktu. Eger benim, yagmur suyu toplama sistemim olsaydi, o sera bir ailenin sebze ihtiyaçlarinin çogunlugunu karsilayabiliyordu. Meraklilar için bir örnek olsun diye anlattim. Yazimi okuyanlardan sera meraklisi olanlar varsa, seralar için mutlaka “Damlama sistemi” sulamayi uygulamalidir. Adi sulama usulü, çok pahali ve verimsizdir.
Zenginligimiz olan döküntülerimize bir-iki örnek daha vermek istiyorum ki, bundan en önde geleni ve degerli olani, FINDIK KAVSAGI (dis kabugu veya findigin dalindan koparildigi kabuk) dir. Öyle kiymetli bir gübredir ki, en az 1 sene çürümeye terk ettikten sonra topraga verilince topragi adeta kudurtuyor. Ikinci olarak; artik köylerimizde hayvan da üretilmedigi için bombos duran findik bahçelerimizde ÇILEK üretimi yapilmasi. Bizden fazla hizmet beklemeden, sadece bahçeye dikmemizle bir evin ihtiyacini karsilayacak çilek üretimi yapilabilir. Meraklilarina belki örnek ve tesvik olur.
Saygi, sevgi ve selamlarimla…