Insan sosyal bir varlik olarak dünyaya geldigi andan itibaren yalnizligini paylasacagi ve güvenecegi biri ya da birilerine muhtaçtir. Her insan anne babasi ve diger aile yakinlari basta olmak üzere daha ileriki zamanlarda baska insanlarla tanismak, hayatin bir takim evrelerini paylasmak zorundadir. Iste hayatimizin sekillenmesi ile birlikte hepimizin etrafimizda güvenebilecegimiz dostlara, bizi gerçekten seven, her zaman her halükarda, tasamizda nesemizde yanimizda olabilecek, bize ayna olabilecek dostlarimiza, sirdasimiza, basimizi yaslayabilecegimiz dert ortagimiza, ihtiyacimiz var.
Bakiniz çok yakinan, hatta intihar eden insanlara, gerçek dostlarinin olmadigini görürsünüz. Bakiniz cezaevinde yatanlara, bakiniz stresten hasta olanlara, bakiniz uyusturucunun tuzagina düsmüs olanlara, hepsinin dertlerini paylasabilecekleri gerçek dost ve yakinlarindan mahrum oldugunu görürsünüz.
Bakiniz birçok mutsuz olan zengin insana, onca servete ragmen mutlulugu aradigini fakat bulamadigini, çünkü gerçek dostlarinin olmadigini görürsünüz.
Aslinda mutlulugu tesis etmek için öncelikle Allah’i dost edinmek, ona dua etmek, böylece kendine güvenen saglam bir irade gelistirmek mutlulugu ihdas etmenin en maliyetsiz yoludur.
Amerikali bilim adamlari dua etmenin kisiligin gelismesi ve özgüvenin saglanmasinda önemli derecede etkili oldugunu yaptiklari arastirmalarda ortaya koymuslardir.
Günümüzde gerçek dostluklari pekistirmenin oldukça zor oldugu bir dönemi yasiyoruz.
Eger dostumuz yoksa bizde yoguz… Bizler gerçek güvenebilecegimiz yakinlarimiz ve dostlarimizla ayakta kalabiliriz.
Ancak dost olmamiz gereken insanlari akilli olanlardan seçmemiz lazim. Ahmak kimsenin sohbetinden ve dostlugundan hayir gelmez.
Dostlarimizi vefali ve mert insanlardan seçelim… Onlar ihtiyacimiz oldugunda bizi birakip gitmezler.
Dostlarimizi güzel ahlakli olanlardan seçelim, konusmalarina, duygularina özenli olduklarina, nefislerine hâkim olduklarina bakalim, ondan sonra dost olalim.
Bir düsünce insani söyle der: Bes tür kimseyle dost olmayin ve sohbetlerinde bulunmamaya dikkat edin. Birincisi, yalanci kimsedir ki serap gibidir. Uzagi yaklastirir, yakini da uzaklastirir, insani daima aldatir.
Ikincisi, ahmak kimsedir ki, menfaat saglamak niyetiyle daima zarar verir.
Üçüncüsü, cimri kimsedir ki, elinin sikiligindan dolayi ihtiyaç zamani size yardim elini uzatmaz.
Dördüncüsü, korkak kimsedir ki, tehlike zamaninda insani yalniz birakip kaçar.
Besincisi, hirs ve tamah gösteren kimsedir ki, bundan da dost olmaz.
Günümüzde dostluklarin çogunlukla içtenliksiz, silik ve samimiyetten uzak oldugunu, bu minvalde komsuluk iliskilerinin de ayni sekilde sig ve mat oldugunu üzülerek müsahede ediyoruz.
Vefa ise bolca tatil yapiyor, kendini özletiyor. Ahhh, ah… Nerede bulalim hazreti Muhammed’in en büyük dostu olan, bu yüzden de Siddik unvaniyla anilan Hazreti Ebu Bekir gibi dostu.
Birakin dost aramayi, anlattiginiz en küçük bir hadise karsisinda bile insanlar üç dakika sonra saatlerine bakiyorlar.
Çok isimiz var çok… Kimseyi dinleyecek zamanimiz mi var. Kimseyi ziyaret edecek vaktimiz mi var. Yaslilari ziyaret edecek zamanimiz mi var. Anamiz babamiz ile hallesecek zamanimiz mi var. Yan komsunun halini hatirini soracak, onun hayat hikâyesini dinleyecek zamanimiz mi var. Çagin gerisinde kalmis ana babamizin o mazide kalmis düsünceleriyle ugrasacak zamanimiz mi var. Bizim isimiz gücümüz var, ondan sonrada dinlenmek için maçimizi seyretmemiz, haberi dinlememiz, dizimizi seyretmemiz, bir oyun oynamamiz, lazim… Daha hafta sonu maça gitmemiz, bagirmamiz, çagirmamiz, hakeme ve karsit gruba küfür etmemiz ve rahatlamamiz lazim.
Bizim çok isimiz var, çoooook. Bunlardan artan zamanimiz mi var? Ne o… Neden sasirdin musalla tasinda durusuna? Mezar âlemine hos geldin. Istesimdi çok zamanin var