Önce aglatmayi sever oldu insanoglu. Doyumsuz varlikti çünkü insan.
Herseye, herkese sahip olmanin kolay yollarini arar oldular. Her daim daha fazlasini çaba sarfetmeksizin elde etmek isteyenlere, üstüne sizin elinizdekilere de göz dikenlere deginmek istiyorum bu kez…
Zorunda olmadigimiz hersey için sanki zorundaymisiz gibi davranildi bizlere. Haketmedigimiz halde tutarsiz davranislara bile maruz birakildik bir çogumuz. Sizin içinizi bilenle bilmeyenler arasindaki koca bosluklarda bile saçma sapan girdaplarda sikistirildik. Yakistirdiklari tek renk siyahti bizlere dair. Siyahin ötesine de geçemedik bir türlü.
Renklere de düsman ettiler bizleri bir bir. Siyahi daha çok yakistirir oldular renkli dünyamiza…
Unuttuk renkleri de zamanla. Unutturmak da oldu tüm çabalari..
Sahi!
Hangi renge boyaliydi bizim dünyamiz. Hangi renkten ibaretti de, elimizde birtek siyah kalakalmisti. Özlem duymamis miydik o rengarenk hayata?
Siyahi yakistiranlara inat, neden bizler de siyahi layik görmüstük kendimize, kendi içimize?
Ördügümüz duvarlari bile sorgulamak olmadi hiçbir zaman niyetleri.
Herkes hakli olmak istedi çünkü bu hayatta. Hakli olduklarini savunmak için bile binlerce kelimeler tüketir oldular. Çabalar iyi niyetlerden yana olmadi yine hiçbir zaman.
Sasirmadik bir kez daha..
Yasananlarla, yasatilanlar arasindaki zamanin israflarini dinler olduk yalniz…
Hakli olmak, ya da haklilik paylarini baskalarindan duymak gururlarini oksadi birçogunun. Kimsesizligin verdigi huzuru, kayiplar vermekten ibaret saydilar. Kaybetmek için oldu tüm savaslari.
Bilmediler kimsesiz kalmakla, sessizlik arasindaki uçurumun farkini…
Yoklugu kayiplardan ibaret sayip, birbir tükettiler etrafindakileri…
Içlerine koyamadiklari iyi niyetlerin bile kötü niyetlere denk gelmesi için bizleri kurban verdiler. Sormadilar sebepsiz araya konulan duvarlari. Sormak istemediler…
Tebessümlerimizi bile kahkahalara dönüstürmeden, gözyaslarina bogup öylece dönüp gittiler acimasizca.
Kötüsün be insanoglu dedikçe, daha kötüsünü yasatir oldular…
Simdi!
Simdi en büyük erdem susmak miydi, yoksa olani kabullenmeden savasmak miydi onlar gibi?….