Güzellikleri konusmayi deneyelim bu kez hayata dair !
Kaldigi kadarini mesela. Ufacik ihtimalleri de olsa; güzel ömürleri düsleyelim. Her derde deva gelecek olan dostlari da es geçmeyelim tabi. Ayirmayalim onlari kendi sevgimizden, kendi dengimizden...
Hayata dair diye cümleye baslamadan önce olumsuzluklari bile siralamayalim. Keza olumsuz düsünceler beraberinde çig gibi olumsuzluklari çagirabilir kanisiyla hareket edelim. Bir de biz yormayalim yorgun kalpleri. Incindikleri yerlere de yara bandi olmayi denerken büsbütün açmayalim o yaralari...
Güzelliklerle taçlandiralim tüm dünyayi. Olmuyor deyip kestirip atmayalim mesela. Zorlayalim da güzellige dair ne varsa hayatin içindekileri...
Güzellikleri teslim edelim bizden sonrakilere...
Birilerinin yanlis anlamasindan ötürü ödü kopan bireyler olmak yerine, hiç incitmemeyi veyahut baska türlü sevmeyi deneyelim. Her yolu gözetelim sevgiye dair. Kiralim engellerimizi örülen duvarlara inat. Yasamin tadini yasayarak, yasatarak almayi deneyelim.
Sevmedigimiz insanlara bile yalandan tebessümler kurmak yerine, kavgasiz gürültüsüz de sessizce nasil gidilebiliniri, ebedimizle susmak nasil olurmusu gösterelim. Biz olalim bu kez ögreten. Kendimizde baslatalim ilk örneklerini önceliklerimizi es geçmeden...
Insanin kendisini onaramayacak kadarini da yasatmayin mesela hiçkimselere. Kendinize hos gördügünüzü de baskasina çok görerek bencilce yaklasmayin olumlu ya da olumsuz hiçbirinde. Vakit geçirmecelerinizden de ibaret olmasin hayatiniz. Dolu dolu ömürlerle biriktirin herbir yaninizi. Kurmacalar olmasin yanibasimizda. Davranislarimizi etik, adaletimizi de bencillik üzerine kendimize göre uyarlamayalim. Lüzumsuz da görmeyelim güzel düslerimizi. Sevgiyle kucaklayalim tüm dünyayi. Hersey sevgiyle var olunur diyerek, sevgiden yana dolduralim gönüllerimizi.
Ve hep birileri ugruna yaslanmak yerine, yalniz birileriyle yas almak olsun tüm mesele...