Ehlihâl diye tanimlanan, kerâmet ehli Allah dostlari,; bir musibet, âdet, felâketle karsilastiklari zaman, baslarina gelen bu musibetin kendi hatalari nedeniyle baslarina geldigine inanir ve hatalarini bulmak için derin derin düsünürlermis. Ayrica etraflarindan da arastirirlarmis. Çünkü Cenâb-i Hak, Kur'ân-i Kerim’in Surâ Süresi, otuzuncu âyetinde : " Basiniza gelen herhangi bir musibet, kendi ellerinizle isledikleriniz yüzündendir." buyuruluyor.
Istanbul'un Vefa semtinde yasamis ve o semte adinin verilmesine neden olmus, ehl-i hâl (kerâmet sahibi), Eb'ül-Vefâ adinda bir zat yasarmis. Afacan da bir çocugu varmis. Günün birinde afacan çocuk, su tulumlari ile mahallelerde su satan SAKA' (su dagiticisi) nin esegindeki tutumlardan birine çivi sokarak delmis. Sakanin suyu, cizzz... cizzz... ederek akmaya baslamis. Adamcagiz sasirmis. Senelerdir bu isi yaptigi halde böyle bir sey gelmemisti basina... Neyse, en yakin yerdeki müsterisine suyunu bosaltmis ve isine devam ederken de bu çocugun kime ait oldugunu da ögrenmis. Ancak, Eb'ül-Vefa gibi bir zata bunu nasil söyleyecek ?.. Asagiya koyuyor dolmuyor, yukariya koyuyor almiyor... Kendisi direkt olarak söyleyememisse de dolayli olarak, üzücü haberi Eb'ül-Vefa'ya ulastirmis. Çok üzülen Eb'ül-Vefa, kendisini biraz yoklamis; çocugun bu davranisina neden olacak bir hatasini animsayamamis. Esi ile istisâre yaparak bir de onun kendini yoklamasini söylemis. Hanimi; kendisini bilen, akilli, kültürlü ve çevresinde sevilen bir hanimefendiymis. O da kendisini bir hesaba çekmis, düsünmüs-tasinmis ve esine su cevabi vermis : " Ben, bu çocuga hamile iken, falanca komsuya gitmistim. Komsunun mutfaginda, mayhos bir meyve gördüm; canim istedi ammâ komsumdan isteyemedim. Onun disariya çiktigi bir anda, yoklugundan istifade ederek meyveye igneler batirdim ve suyunu içtim. Ben, bu çocugumuzun bize yakismayan bu davranisinin nedenini buna yorumluyorum bey, " dedi, esine.
Eb'ül-Vefa'nin çocugunun üzücü davranisi, o semtin müridâni ( tarikat mensuplari) arasinda, sanki âdetâ bir darb-i mesel gibi; "Senin çocugun, su tulumu deldi mi? " seklinde, kötü örnek olarak ders alinsin, diye tekrarlanir oldu.
Degerli Okuyucularim!
Kovit-19 musibeti, iki senedir dünya insanligini saskina çevirdi. Ders alinabilirse çok büyük bir musibet, felâket, âfettir. Insanligin hangi büyük hatasi nedeniyle bu âfete lâyik görüldügünün düsünülmesi lâzimdir. Isabetli yorumlar yapilamaz, insanlar uyarilamazsa daha büyük felâketler kaçinilmaz olur. Bir örnek olarak; sadece canlarini kurtarmak için, dünya varliklarini terkederek kaçirilan (ellerinden dünyalar dolusu paralari alinarak, saskinliklarindan istifade ile kaçirilan) , çürük lâstik botlarla Akdeniz in sularina gömülen mazlumlarin "ÂHI" yerde kalir mi? Zâlim insanlik, kahkahalarla seyrederken görmüyorsa, Yüce Allah'in da görmeyecegi mi saniliyordu? Kâfirler düsünmüyorsa müslümanlar iyi düsünmeli ve dünyaya, sesleri çiktigi kadar gür sesle bagirmalidir.
Saygi, sevgi ve selâmlarimla...
Ismail Sari