- Oglum kos! Sekerci Metin’den, sandviç ekmeklerden al da gel, misafirler gelecek!
70’li, 80’li yillarda Ünye’de birçok evde böylesi sesler duyulurdu…
Annelerimiz de çok güzel mis gibi pastalar, börekler yaparlardi ama hiçbir ev yapimi mamul, Sekerci Metin Amcanin pamuk gibi Sandviçlerinin, Özel Pastasinin ve Uzun Findikli Kurabiyelerinin yerini tutamazdi…
Zaten 60'li 70'li yillarin esnaflarinin imal ettikleri de sattiklari da dogal ve namusluydu, aynen insanliklari ve esnafliklari gibi…
Hele o yillarin pastanelerindeki lezzetler unutulmazdi. Mamullerin lezzetine onu yapan ustanin elinin lezzeti, samimiyeti, ruhu da geçerdi adeta, o derece güzel ve farkliydi. Tipki Sekerci Metin Uzbay ve ustasi Sekerci Niyazi Aktug’da oldugu gibi…
…
Annem beni Sekerci Metin amcaya bir sey almaya yollayinca, önce, babamin yol üzerindeki Çataltepe Gazoz Fabrikasi’na ugrar, harçligi alir, henüz kapagi basilmamis taptaze gazozu tepeye diker, sonra da “siide siide” Metin amcanin uraya kosardim!
Metin amca babamin arkadasiydi.
Babam her seferinde Metin amcaya selam söylerdi, Metin amca da “baban nasil” diye sorar o da ona selam söylerdi. Bana da “sen gaçtasin simdi, dersler nasil” diye hal-hatir sorardi mutlaka…
Eskiden öyleydi; “selamlasma” ve “hal-hatir sorma” diye bir sey vardi…
BEN O HARIKA DÜKKÂNDAN IÇERI GIRDIGIMDE HER SEFERINDE ORAYA NIÇIN GELDIGIMI UNUTURDUM.
Pismekte olan muhtesem pastalarin vanilya ve findik kokulariyla efsunlanir, akide ve kaynana sekerlerinin konuldugu cam kavanozlarin üzerine binip oradan bir masal ülkesine dogru uçardim…
Metin amcanin “Özel Pasta” adini verdigi pasta ve tadi unutulmaz “Içi Krema Dolgulu Rulo Pasta” da bana vitrinden göz kirparlardi…
…
Büyük bir coskuyla Findikli Kurabiye, Kizli Sakiz, Semsiye Çikolata alir,
Metin Uzbay amca; o, her zaman kirmizi yanakli, sevecen hali ve karakteristik sesi ile “annen ne istemisti yavrum” diye sorunca ancak hatirlardim annemin siparislerini…
ISTE O GÜZEL INSAN, ÜNYE’DEKI EN MESHUR VE EN ESKI SEKERCILERIN SONUNCUSU,
“ABIDE SAHSIYET” SEKERCI METIN UZBAY AMCA DA YARADAN’INA KAVUSTU, 14 SUBAT 2021’DE, 86 YASINDA...
Allah Teâlâ rahmeti ve lütfu ile muamele etsin ona, mekâni Cennet olsun… Ailesine ve bütün Ünyelilere sabirlar diliyorum.
O HERKES TARAFINDAN SEVILEN MÜTEVAZI BIR INSAN VE ESNAFTI. ONUNLA HIÇ SOHBET ETMEMIS INSANLAR BILE SEVERDI ONU…
Zeki Ordu da onlardan biri… Bakin onun ardindan ne güzel seyler yazmis: Ünye’ye geleli otuz yili asmis olmasina ragmen, geçerken selamlasmanin haricinde sohbet etmisligim yoktu Metin agabeyle... Malzemeleri “tatli” mamuller üzerineydi. Dünyanin bütün acilarina direnen bir hali vardi. Sattigi mamullerden hangisini alirsaniz alin, agziniza götürdügünüz andan itibaren sadece diliniz degil ruhunuz da tatlaniyordu. Ben ne zaman yanindan geçsem o tadi aliyordum. Ona baktikça içimden bir seyler kopuyor gibi oluyordum. Çünkü degil Ünye’de, ülkede bile bu tür esnaf çok azalmisti. O “Gönül esnaflarimizdan” biriydi...
MEGERSE ÜNYE’NIN “1 NOLU ESNAFI” METIN UZBAY IMIS…
Arada bir Istanbul'da görüstügümüz, Metin amcanin oglu, güzel ve samimi insan, sevgili Prof. Dr. Tayfun Uzbay agabeyimi taziye için aradigimda ilk kez duydugum seyler söyledi bana; vefatindan sonra kardesi Cumhur abi ile Ünye Ticaret Odasi’na gittiklerinde, kendilerine; “1962'de Ünye Ticaret Odasi’na “1” No ile kayitli olan esnafin, sekerci Metin amca oldugu” söylenmis… “Çok yazik olur, Ünye'nin 1 numarali esnafini kapatmaniz” demisler.
ZATEN AILE DE CUMHUR ABIYLE BERABER “SEKERCI METIN DÜKKÂNINI” SÜRDÜRMEYI DÜSÜNÜYORMUS.
Sekerci Metin amcamizin, Ünye’ye “Bir Kültürel Miras” olan tatlarini, mamullerini, markasini ömür boyu yasatirlar ve bundan bizi mahrum etmezler Insallah.
Metin amca, ailesinin bütün israrina ragmen, hiçbir zaman emekli olup kösesine çekilmeyi kabul etmemis, vefatina kadar dükkâninda kalmaya devam etmis…
Eee... Onun gibi esnaflar, dükkânlarinda olmazlarsa, Çarsi’nin canliligini hissetmez, esnaf arkadaslariyla mesveret, muhabbet etmezlerse, kendilerini zaten yasiyor hissetmezler ki…
…
Sekerci Metin Amca seker gibi adamdi. Onun vefat ettigini duyunca babami kaybetmis gibi oldum.
O devirlerin kadim esnafi bir tarihti, onlardan her kim gittiyse, tarihte bir sayfa daha kapanmis oldu.
Metin amca gitti. Bir devir bitti. Artik baska bir devir basladi.
Özellikle 60'li 70'li 80'li yillarda ve sonrasinda birçok kisinin Metin amcayla az-çok anisi vardir; Methini duyduklari harika mamullerinden almaya gelenler, Mevlüt Sekeri-Dügün Pastasi yaptiranlar ve daha birçok insan…
Metin amcanin adi ve mamulleri, turist-gezi rehberlerinde de yer alir, yerli-yabanci gezginler ve turistler, Findikli Kurabiyesi, Lohusa Sekeri-Serbeti için ona mutlaka ugrarlardi.
...
Ben de sonraki yillarda gurbette olsam da her gidisimde ugrardim ona.
Her zaman beni oturtur, lokum ikram edip, isimi, babami sorardi, eskilerden konusurduk.
Ünye’den, piyasadan ama mutlaka büyük bir gururla Tayfun abiden, onun basarilarindan ve ona yapilan haksizliklardan bahseder, bazen de kederlenirdi…
…
Metin Amca bir kusagin çocukluguydu. Gitti.
O gitti, çocuklugumuz bitti.