Uzun yillardir tartisip dururuz… Ünye, bir sanayi kentimi, turizm kentimi, ya da tarim kentimi olmalidir? Diye. Ama gel gör ki, bunu somut ve belirgin bir zemine oturtamayiz.
Aslinda dogru olan, siralamayi akilci yapmaktir, yoksa herhangi birinden vazgeçmek degil.
Ünye sehir merkezinde örnek çamlik… Yillardir öyle mi olsun böylemi tartismalari ile bu günlere geldik.
Eger çamlik konusunda ben yaptim oldu… Ben ben ben, denmeseydi… Biz denseydi. Ünyelilik ruhu ve ortak kollektitf akil ile hareket edilseydi… Çamlik çok daha önce muhtesem bir hale gelir, su anda görüldügü üzere can çekismezdi. Organize sanayi konusu da öyle!
Sehir imari zaten 1965 yilindan sonra yapilan hatalarla dar sokaklari ve dama tasi gibi dizili evleri, sosyal alan yoksunu mahalleriyle beton mezarligina dönüstü… Hiç degilse bundan sonrasi için daha akliselim hareket edilmelidir, diye düsünüyorum.
Ünye’nin istikbaline matuf tartismalarimizdan biri olan sanayi konusu, organize sanayinin alt yapi çalismalarinin baslamasiyla çok sükür fiiliyata dönüsmüstür.
Darasi diger iki gündemimiz olan turizm ve tarimin basina diyelim.
Turizm ve tarim da vazgeçilmezlerimizdendir.
Küresel isinma sebebiyle Akdeniz’in eskiye oranla daha sicak olusunun, orta yas üzeri turistlerin Karadeniz’i, özellikle yaylalari tercih etmelerine yol açtigini görüyoruz.
Öyleyse bizim hedef noktamiz, hem sahil, hem de kirsal kesimde turizm yatirimlari yapmaktir.
Ahmet Çamyar’in baslattigi kültür yolu projesi gerçeklesmelidir. Zira Ünye merkezde konaklayan turistlere alternatif ilgi alanlari sunmaliyiz.
Kirsal kesim: Ünye’nin burnumuzun dibinde, arka hinterlandinda bulunan kirsal kesimdeki özel ve güzel ilginç yerleri birakin turistleri, biz, Ünyeliler bile yeteri kadar taniyor biliyor muyuz?
Hâlbuki Ünye’ye ye çok yakin mesafelerde görmemiz gereken o kadar muhtesem mekânlar var ki.
Gönlümüzü ve ufkumuzu açacak bu mekânlarda güzel manzaralar, kaleler, magaralar, selaleler, degirmenler, Ünye’ye ilk gelen Türklerin tarihi mezarlari, çivisiz yapilmis tarihi eserleri ve camileri var.
Bu güzel yerlerin ilk önce Ünyeliler tarafindan gezilmesi görülmesi, devaminda daha programli çalismalarla kirsal kesim turizmi tesvik edilmelidir.
Örnegin: Çoluk çocuk bir hafta sonu söyle Ünye’nin bir köyüne gitmek, ilginç birkaç yeri gördükten sonra, yöresel ve dogal köy kahvaltisi, köy yemegi tatmak, çocuklarinizin birkaç hayvanla oynamasi ya da onlari seyretmesi, hatta ata binmesi ne kadar güzel olur degil mi?
Bunu önce Ünyeliler olarak biz gerçeklestirmeliyiz… Gerisi sonra gelecektir ve bizi hayret edecegimiz yerlere tasiyacaktir.
Tarim: Findikta kisaca bakarsan bag olur, bakmazsan dag olur sözünü dikkate almak lazim.
Findik haricinde de dogal ürünler yetistirip pazarlamak hedeflerimiz arasinda olmalidir.
Dede yadigâri meyve agaçlarini kestik, yerine dikmedik… Böyle giderse, çocuklarimiza ah çekerek masal gibi yerli meyve yedigimiz zamanlarin öykülerini anlatiriz.
Atalarimiza ve topragimiza yaptigimiz vefasizligi bir an önce telefi ederek, yerli meyveler basta olmak üzere meyve agaçlari dikmeliyiz. Biz babalarimizin dedelerimizin meyvelerini yedik, bizden sonrakiler de bizimkileri yesinler