Gazete haberlerinin ya da sosyal medyalarin bir kösesinde gösterilen ya da yazip çizilen bu haberler kadar saniyoruz yasanan vahsetleri. Gördüklerimiz bunlarin ötesinde degil gibi rahatça yasayip, paylasiyoruz da çogu zaman o ortak alanlarimizi.
Neymis efendim eski es barismak istemis. Istemeyin efendim !
Istemiyorsa zorlamayin ?
Bitmis birseyin üstüne de gitmeyin. Mesela bitirmeden önce olsun tüm çabalariniz. Kiymeti kaybedilince degil, kaybetmeden anlamaya çalisin…
Sevin yahu!
Sevin su kadinlarinizi..
Bakin !
Kadin kolay kolay vazgeçmez yoldasindan.
Vazgeçemez. Vazgeçtiyse o onun için zaten sonsuza dek bitmistir. Bitirilmistir daha dogrusu.
Yakip yikmayin artik ümitleri, hayalleri, yasamlari…
En çok da kadinlari!
Istemiyorsa istemiyordur..
Zorlamayin mesela artik. Kabul edin, kabullenin getirdiginiz son noktayi.
Zorlayinca daha iyi bir cevap gelecek mi saniyorsunuz ki?
Hayir efendim!
Hayir!
Siz zorladikça daha da kötüsü oluyor. Daha bir nefret kapliyor içimizi, yüregimizi..
Bikmisliklari siraliyoruz bu kez hayata dair. Biktirmayin efendiler.
Biktirmayin…
Yakip yiktiginiz o bedenler de sizlerindi bir zamanlar.
Ne degisti demeden önce, nasil bu hale getirdim diye kendinizi sorgulayin önce.
Zorlamayin ama düzeltmeye çalisin yasamanizi, insanliginizi..
Kaldirdiginiz o eller, yakip yikmalariniz yalniz kadinlari degil, çocuklarinizi, geleceginizi, yeni nesilleri atese vermek demek oluyor bilin istedim!.
Yapmayin efendiler!
Rahat birakin artik kadinlari…
Güçsüz yanlarindan vurmayi da bir kenara birakin.
Ve bugün bir kadin daha eski es tarafindan yakildi. Hem de en yakinimizda.
Korkutmayin artik beyler!
Hiçbir kadina veyahut hiçkimseye bunlari yasatmaya hakkiniz yok…
Öncesine ya da sonrasina bakilmaksizin aci bir fotograf karesiyle karsi karsiya birakmayin artik bizleri. Son verin artik bu vahsetlerinize. Son olsun !
SON!